Το βασίλειο των πρωτοζώων αναφέρεται μερικές φορές ως μονοκύτταροι οργανισμοί. Οι εκπρόσωποί του έχουν ένα κύτταρο σταθερού σχήματος, σαν βλεφαρίδα, και κινούνται σαν αμοιβάδα λόγω του κυτταροπλάσματος. Το σώμα αυτών των ζωντανών όντων αποτελείται από έναν κυτταρικό πυρήνα, κυτταρόπλασμα και οργανίδια.
Η διαδικασία της κυτταρικής διαίρεσης λαμβάνει χώρα μέσω της μίτωσης, αν και σε ορισμένα είδη η γονιμοποίηση λαμβάνει χώρα σεξουαλικά, ακολουθούμενη από το σχηματισμό ενός ζυγώτη. Η πλειοψηφία των παρασίτων είναι ετερότροφα, αν και εμφανίζονται και αυτότροφα.
Όταν οι συνθήκες διαβίωσης επιδεινώνονται, αυτά τα ζωντανά πλάσματα σχηματίζουν μια κύστη, τη λεγόμενη κατάσταση ηρεμίας, όταν το κύτταρο κρύβεται πίσω από ένα πυκνό κέλυφος, γίνεται στρογγυλό και δεν έχει πλέον οργανίδια κίνησης.
Παρασιτισμός
Αυτή είναι μια πολύπλοκη σχέση μεταξύ δύο ζωντανών πλασμάτων στην οποία ένα παράσιτο χρησιμοποιεί έναν άλλο οργανισμό ως βιότοπο ή πηγή τροφής.
Ο οργανισμός στον οποίο ζει το παράσιτο ονομάζεται ξενιστής. Μπορεί να είναι επίμονο, όταν το παράσιτο διανύει ολόκληρο τον κύκλο ανάπτυξής του σε αυτό, και μέτριο, όταν ο παθογόνος οργανισμός περνά μόνο μια συγκεκριμένη φάση του κύκλου ζωής του σε αυτό.
Ο παρασιτισμός μεταξύ των πρωτοζώων είναι ένας τύπος αλληλεπίδρασης που όχι μόνο περιλαμβάνει τη ζωή και την παρασιτοποίηση σε βάρος ενός άλλου, αλλά αποτελεί επίσης απειλή για τη ζωή του ξενιστή, καθώς πολλά είδη παρασίτων προκαλούν σοβαρές μορφές ασθενειών στον άνθρωπο, στα ζώα και στις καλλιέργειες.
Τα μονοκύτταρα ανθρώπινα παράσιτα έχουν επιλέξει σχεδόν όλα τα όργανα και τα συστήματα του ανθρώπινου σώματος, αναπτύσσονται αρκετά ενεργά και μερικές φορές ζουν σε αυτά για χρόνια. Αυτή η «συμβίωση» οδηγεί σε χρονισμό της νόσου και μείωση της αποτελεσματικότητας της θεραπευτικής διαδικασίας.
Οδοί εισόδου στο σώμα:
- μέσω των χεριών και του στόματος?
- μέσω του δέρματος?
- Επαφή;
- μετάδοση από τη μητέρα στο έμβρυο?
- για τσιμπήματα εντόμων και ζώων.
Μια πολύπλοκη επιστήμη που μελετά το φαινόμενο του παρασιτισμού, τη βιολογία των παρασίτων και την περιοχή εξάπλωσής τους, διαγνωστικά, μεθόδους θεραπείας και πρόληψης παρασιτικών ασθενειών.
Τα πρωτόζωα παθογόνα παράσιτα που προκαλούν διάφορες μορφές ασθενειών ζουν σχεδόν παντού. Αυτά περιλαμβάνουν γλυκό και αλμυρό νερό, χώμα, διάφορα οικιακά και οικιακά είδη και δημόσιους χώρους. Οι λοιμώξεις που προκαλούνται από πρωτόζωα ονομάζονται πρωτόζωα ή πρωτόζωα.
Πρωτόζωα παράσιτα
Το Toxoplasma gondii είναι ένα είδος παρασίτου του οποίου ο κύριος ξενιστής είναι οι γάτες. Μπορούν επίσης να φορεθούν από θερμόαιμα ζώα και ανθρώπους. Η ασθένεια που προκαλείται από το τοξόπλασμα ονομάζεται τοξοπλάσμωση. Η πορεία της νόσου είναι ήπια, με εξαίρεση τη βλάβη στο έμβρυο στη μήτρα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, η οποία έχει σοβαρές συνέπειες για τη μητέρα και το έμβρυο, συμπεριλαμβανομένου του θανάτου.
Η αμοιβάδα είναι ένας απλός μονοκύτταρος οργανισμός που θεωρείται ένα από τα πρώτα έμβια όντα που έζησαν στη Γη. Η ασθένεια που προκαλείται από την αμοιβάδα ονομάζεται αμοιβάδα. Εντερική λοίμωξη, με κυρίως ελκώδη αλλοίωση του παχέος εντέρου με εμφάνιση αιματηρής διάρροιας, πιθανός σχηματισμός δευτερογενών εντερικών βλαβών, με τάση χρονιότητας.
Το πλασμώδιο της ελονοσίας είναι ο απλούστερος μονοκύτταρος οργανισμός, στον κύκλο ανάπτυξης του οποίου οι άνθρωποι είναι προσωρινοί ξενιστές και τα κουνούπια είναι μόνιμοι ξενιστές. Στο ανθρώπινο σώμα, το παρασιτικό Plasmodium αντιπροσωπεύεται από 4 είδη:
- P. malarie – τετραήμερη ελονοσία.
- P.vivax – ελονοσία τριών ημερών.
- P.ovale – τριήμερη ωοειδής ελονοσία.
- P.falciparum – τροπική ελονοσία;
Η ασθένεια χαρακτηρίζεται από κρίσεις πυρετού με ρίγη και αύξηση της θερμοκρασίας έως και 40 ° C, η οποία διαρκεί έως και 6-12 ώρες.
Η διάρκεια του μεσοδιαστήματος μεταξύ των εστιών εξαρτάται από τον τύπο του παθογόνου. Επιπλέον, αναπτύσσεται αναιμία επειδή το πλασμώδιο επηρεάζει τα ερυθρά αιμοσφαίρια.
Το Giardia είναι ένα πρωτόζωο σε σχήμα αχλαδιού με δύο πυρήνες και τέσσερα ζεύγη μαστιγίων. Οι κύριες πηγές είναι οι χοίροι και οι άνθρωποι. Η Giardiasis είναι μια κοινή ασθένεια που επηρεάζει κυρίως το ήπαρ και το λεπτό έντερο. Η ασθένεια μπορεί να εμφανιστεί τόσο σε ήπιες όσο και σε σοβαρές μορφές.
Οδοί εισόδου στο σώμα:
- Νερό – μέσω βρώμικου νερού.
- Επαφή - νοικοκυριό - όταν χρησιμοποιείτε αντικείμενα, ρούχα, πιάτα.
- διατροφικά – μέσω βρώμικων λαχανικών, φρούτων και προϊόντων που δεν έχουν υποστεί θερμική επεξεργασία.
Μερικές φορές συμβαίνει ότι ένας φορέας παρασίτου δεν αρρωσταίνει, αλλά λειτουργεί μόνο ως πομπός και απελευθερώνει το παθογόνο στο εξωτερικό περιβάλλον. Για να αναπτυχθεί η ασθένεια, αρκούν λίγες μόνο κύστεις Giardia για να διεισδύσουν στο ανθρώπινο σώμα.
Η πρόληψη της νόσου συνίσταται στη συμμόρφωση με τους κανόνες προσωπικής και δημόσιας υγιεινής.
Leishmania - Οι εκπρόσωποι αυτού του γένους είναι παθογόνα της λεϊσμανίασης. Οι φορείς είναι τα κουνούπια. Οι κύριες ομάδες-στόχοι είναι οι άνθρωποι, τα τρωκτικά και τα θηλαστικά. Για την πλήρη ανάπτυξη ενός παθογόνου οργανισμού απαιτείται η παρουσία δύο ξενιστών. Αυτό είναι ένα κουνούπι και εκπρόσωπος των σπονδυλωτών.
Ανθρώπινες ασθένειες που προκαλούνται από μόλυνση από Leishmania:
- σπλαχνική λεϊσμανίαση (dum-dum πυρετός) - εμφανίζεται βλάβη στα εσωτερικά όργανα.
- Δερματική λεϊσμανίαση (έλκος της Βαγδάτης) – βλάβη στο δέρμα, πιο συχνά στο κεφάλι, με επακόλουθες ουλές.
- Λεϊσμανίαση του δέρματος και των βλεννογόνων – εκδηλώνεται με σοβαρή καταστροφική βλάβη στο δέρμα και τους βλεννογόνους
- Η πρόληψη περιλαμβάνει την απολύμανση των χώρων αναπαραγωγής κουνουπιών, την εξόντωση τρωκτικών, τον έλεγχο του αριθμού των σκύλων και την ταφή των σορών των νεκρών ζώων.
Οι τριχομονάδες είναι μαστιγωμένοι, μονοκύτταροι, σε σχήμα αχλαδιού μικροοργανισμοί που προκαλούν την ασθένεια τριχομονάση, μεταδίδονται σεξουαλικά και επηρεάζουν το ουρογεννητικό σύστημα. Είναι αξιοσημείωτο ότι προσβάλλονται και άνδρες και γυναίκες, αλλά στους άνδρες η νόσος είναι συνήθως ασυμπτωματική.
Μια επιπλοκή της τριχομονάσης μπορεί να είναι η βλάβη στην επιδιδυμίδα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε υπογονιμότητα στους άνδρες. Στις γυναίκες επηρεάζεται ο κολπικός βλεννογόνος, από όπου το παθογόνο μπορεί να εξαπλωθεί στη μήτρα και τα προσαρτήματα των ωοθηκών.
Τα τρυπανοσώματα είναι ένα γένος μονοκύτταρων μαστιγωτών πρωτοζώων. Η τρυπανοσωμίαση προκαλεί σοβαρές ασθένειες και η ασθένεια του ύπνου είναι θανατηφόρα για τον άνθρωπο. Τα τρυπανοσώματα μεταδίδονται από κοριούς και μύγες τσετσε. Στο σώμα του ξενιστή, το παράσιτο πολλαπλασιάζεται κάτω από το δέρμα και στη συνέχεια εισβάλλει στο λεμφικό σύστημα και στο αίμα. Τα περισσότερα παθογόνα βρίσκονται στο νωτιαίο μυελό και τον εγκέφαλο, όπου καταστρέφουν τα κύτταρα και απελευθερώνουν τις τοξίνες τους.
Συμπέρασμα
Στις αρχές του 21ου αιώνα, μπορεί να σημειωθεί ότι η ανθρωπότητα έχει επιτύχει πολλά στον τομέα της ανάπτυξης της παρασιτολογίας. Η είδηση της νέας ανακάλυψης ενός συγκεκριμένου φαρμάκου χαιρετίζεται πάντα με χαρά από ανθρώπους που χρειάζονται βοήθεια και θεραπεία σήμερα.
Σε πολλές χώρες όπου το επίπεδο ανάπτυξης της ιατρικής και της κοινωνίας στο σύνολό της αφήνει κάτι περιττό, τα ανθρώπινα πρωτόζωα παράσιτα παραμένουν ένα σοβαρό πρόβλημα. Υπάρχουν ακόμη πολλά μέρη στον πλανήτη μας όπου ασθένειες όπως η ελονοσία, η ασθένεια του ύπνου, η λεϊσμανίαση και πολλά άλλα είναι αχαλίνωτα. Και οι άνθρωποι περιμένουν και ελπίζουν ότι όλοι έχουν την ευκαιρία να ζήσουν χωρίς ασθένεια.
Και το πιο σημαντικό είναι να θυμόμαστε πάντα τους κανόνες προσωπικής και δημόσιας υγιεινής και να γνωρίζουμε ότι περιτριγυριζόμαστε από τον αόρατο κόσμο των πρωτόζωων, των ιών και των μικροοργανισμών και είμαστε πάντα έτοιμοι να χρησιμοποιήσουμε το ανθρώπινο σώμα ως ένα ζεστό σπίτι, μια τεράστια πηγή τροφής και προστασίας από τους εχθρούς.
Οι παρασιτικές ασθένειες είναι σημαντικές στην εποχή μας και απαιτούν δημόσια αλληλεπίδραση σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης ζωής, με στόχο τη βελτίωση της ιατρικής περίθαλψης του πληθυσμού, την τήρηση των κανόνων και κανόνων προσωπικής και δημόσιας υγιεινής, τη λήψη προληπτικών μέτρων και υγειονομικού εκπαιδευτικού έργου και την απολύμανση φυσικών εστιών παθογόνων οργανισμών.
Επί του παρόντος, διάφορες επιστημονικές έρευνες στον τομέα της παρασιτολογίας διεξάγονται σε πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο:
- Ανάπτυξη επιστημονικών αρχών και μεθόδων για την παρακολούθηση μολυσματικών και παρασιτικών λοιμώξεων.
- Μελέτη των βιολογικών ιδιοτήτων και της μεταβλητότητας των παθογόνων παραγόντων σημαντικών ασθενειών που προκαλούνται από πρωτόζωα παράσιτα.
- Ποιοτικός έλεγχος και περιβαλλοντική ασφάλεια του κρέατος και των προϊόντων ψαριών.
- Διεξαγωγή βασικής έρευνας για τη μελέτη της εξέλιξης των παθογόνων παρασιτικών ασθενειών, της γενετικής μεταβλητότητας και της οικολογίας τους.