Εάν ένα άτομο διαγνωστεί με υποδόρια παράσιτα, είναι σημαντικό να αναζητήσει αμέσως ιατρική βοήθεια και να διαγνώσει το πρόβλημα. Είναι επίσης απαραίτητο να επιλέξετε ένα θεραπευτικό σχήμα που λαμβάνει υπόψη τον τύπο των σκουληκιών και τη θέση τους. Ποια παράσιτα μπορούν να ζήσουν στο ανθρώπινο δέρμα, ποια συμπτώματα ενοχλούν τον ασθενή, ποια διαγνωστικά μέτρα βοηθούν στον προσδιορισμό της νόσου και ποια φαρμακευτική θεραπεία πραγματοποιείται εάν επιβεβαιωθεί η διάγνωση;
Λόγοι εμφάνισης
Οι υποδόριοι έλμινθοι που εισβάλλουν στο ανθρώπινο σώμα μπορεί να μην παρουσιάζουν σημάδια του εαυτού τους για χρόνια. Καθώς το σκουλήκι ωριμάζει, το μολυσμένο άτομο εμφανίζει σοβαρά συμπτώματα που υποδεικνύουν ότι κάτι δεν πάει καλά με το σώμα και χρειάζεται ιατρική φροντίδα. Οι προνύμφες των σκουληκιών εισέρχονται στο σώμα του ξενιστή με τους ακόλουθους τρόπους:
- από τα τσιμπήματα των μολυσμένων εντόμων?
- όταν πίνετε νερό στο οποίο υπάρχουν προνύμφες.
- μέσω σωματικής επαφής με μολυσμένο άτομο.
Για να προσδιορίσετε ποια παράσιτα βρίσκονται κάτω από το δέρμα ενός ατόμου, πρέπει να επικοινωνήσετε με έναν λοιμωξιολόγο που θα παραπέμψει τον ασθενή για εξέταση. Μετά από μια σειρά διαγνωστικών εξετάσεων, ο γιατρός θα αναγνωρίσει τον τύπο του σκουληκιού και θα συνταγογραφήσει την κατάλληλη θεραπεία. Δεν συνιστάται να επιχειρήσετε να αφαιρέσετε μόνοι σας τα υποδόρια παράσιτα, καθώς μπορεί να επιδεινώσει την κατάσταση και να προκαλέσει απειλητικές για τη ζωή επιπλοκές.
Τύποι υποδόριων ελμινθών, συμπτώματα και εντόπιση
Dracunculiasis
Dracunculiasis – σκουλήκια κάτω από το ανθρώπινο δέρμα που εισέρχονται στο σώμα όταν πίνουν βρώμικο νερό και ζουν σε χώρες με ζεστά κλίματα. Τα παράσιτα εντοπίζονται στην πλάτη, στο στομάχι και στα πόδια, συγκεκριμένα στο υποδόριο στρώμα. Οι ενήλικες φτάνουν σε ύψος έως και 150 cm. Τα κατοικίδια μπορούν επίσης να είναι μεταφορείς. Όταν οι προνύμφες εισέρχονται στο ανθρώπινο σώμα, ταξιδεύουν μέσω της κυκλοφορίας του αίματος, διεισδύουν στα εσωτερικά όργανα και τον υποδόριο ιστό. Οι ενήλικες φτάνουν σε σεξουαλική ωριμότητα μετά από 12 μήνες.
Λόγω του γεγονότος ότι τα παράσιτα του δέρματος του ασθενούς εκκρίνουν τα απόβλητά τους, το δέρμα στη θέση εντοπισμού διογκώνεται, φαγούρα και όταν ο όγκος φτάσει σε μεγάλο μέγεθος, σκάει, απελευθερώνοντας νέες προνύμφες. Οι προνύμφες στο πόδι προκαλούν επιπλοκές όπως δηλητηρίαση αίματος, προβλήματα στις αρθρώσεις και εξόγκωση στο περιβάλλον του παρασίτου.
Heartworm
Τα Dirofilariae είναι παράσιτα του ανθρώπινου δέρματος που εισέρχονται στο σώμα του ξενιστή μέσω τσιμπημάτων εντόμων, συνήθως τσιμπήματα κουνουπιών. Ο κύριος ξενιστής της διροφιλαρίωσης είναι ένα κατοικίδιο ζώο που τσιμπάται από ένα κουνούπι και μεταφέρει τις προνύμφες στο ανθρώπινο σώμα με το δάγκωμα. Η περίοδος επώασης είναι 2-3 χρόνια και το άτομο που έχει προσβληθεί δεν προκαλεί κανένα σύμπτωμα σε αυτό το διάστημα. Το υποδόριο σκουλήκι Dirofilaria δεν επηρεάζει μόνο το ανθρώπινο δέρμα, αλλά οι μεταναστευτικές προνύμφες διεισδύουν επίσης στον σκληρό χιτώνα των ματιών, προκαλώντας προβλήματα όρασης και, αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, πλήρη απώλεια. Το σκουλήκι μπορεί επίσης να ζήσει στο όσχεο και να επηρεάσει άλλα σεξουαλικά όργανα του ασθενούς.
Κατά τη διάρκεια της ζωής τους, τα ενδοδερμικά παράσιτα απελευθερώνουν τοξικά απόβλητα που προκαλούν φαγούρα και κάψιμο. Καθώς το παράσιτο μεγαλώνει, η πληγείσα περιοχή του δέρματος διευρύνεται επίσης. Για την αφαίρεση του σκουληκιού γίνεται εκτομή της πληγείσας περιοχής για την αφαίρεση της διροφιλαρίας.
ακάρεα ψώρας
Τα ακάρεα της ψώρας είναι παράσιτα που ζουν κάτω από το δέρμα και είναι ορατά μόνο στο μικροσκόπιο. Το άκαρι εγκαθίσταται στο υποδόριο στρώμα και αναπτύσσει ζωτική δραστηριότητα, βλάπτοντας την ακεραιότητα του χόριου, γεγονός που προκαλεί έντονο κνησμό στον ασθενή. Το τσιμπούρι τρέφεται με ανθρώπινο επιθήλιο, αναπτύσσεται πλήρως στο σώμα του ασθενούς και, μόλις φτάσει σε σεξουαλική ωριμότητα, γεννά αυγά. Το παράσιτο εντοπίζεται συχνότερα στην πλάτη, τα χέρια και τα δάχτυλα, τα πέλματα των ποδιών, έξω από το μηρό, το στήθος, τις μασχάλες, τα γεννητικά όργανα και το τριχωτό της κεφαλής. Η μόλυνση από τα ακάρεα της ψώρας είναι οπτικά ορατή και εάν η νόσος δεν αντιμετωπιστεί, εμφανίζονται επιπλοκές όπως φουρουλκίωση, δερματίτιδα και έκζεμα.
Φιλαρίαση
Ο κύριος φορέας της νόσου είναι τα μολυσμένα έντομα που μολύνουν ένα άτομο μέσω ενός δαγκώματος. Όταν οι προνύμφες εισέρχονται στο ανθρώπινο σώμα, εμφανίζονται συμπτώματα πυρετού που συνοδεύονται από δερματικά εξανθήματα. Μετά από αυτό, η ασθένεια δεν γίνεται αισθητή για αρκετά χρόνια. Όταν σχηματίζονται οι προνύμφες, οι άνθρωποι εμφανίζουν συμπτώματα όπως επιδείνωση της γενικής υγείας, αδυναμία και πυρετό. Τα εξανθήματα εμφανίζονται στον αυχένα, τον κορμό και την πλάτη με τη μορφή εκζέματος, ελκών, κονδυλωμάτων και οζιδιακών αναπτύξεων. Εάν η νόσος δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, η όραση υποφέρει και υπάρχει κίνδυνος οστεοαρθρίτιδας.
Σχιστοσωμίαση
Η σχιστοσωμίαση είναι ένα υποδόριο σκουλήκι που εισέρχεται στο ανθρώπινο σώμα όταν έρθει σε επαφή με μολυσμένο νερό. Τα σκουλήκια προσβάλλουν τα γεννητικά όργανα του ασθενούς, προκαλώντας φαγούρα, αλλεργικά εξανθήματα και δερματίτιδα. Στη σχιστοσωμίαση επηρεάζονται τα νεφρά και το ήπαρ. Τα παράσιτα στους όρχεις και το όσχεο προκαλούν φλεγμονή, εξογκώματα και κνησμό. Είναι σημαντικό να γίνει η έγκαιρη διάγνωση της νόσου και να ξεκινήσει η φαρμακευτική θεραπεία.
Κυστικέρκωση
Η κυστικέρκωση προκαλείται από προνύμφες ταινίας χοιρινού κρέατος που εισέρχονται στο ανθρώπινο σώμα μέσω της κατανάλωσης μολυσμένου νερού και κρέατος από ένα άρρωστο ζώο. Οι ελμίνθοι ζουν κάτω από το δέρμα, στα μάτια, στους ιστούς των εσωτερικών οργάνων, στους μύες ακόμα και στο κεφάλι. Εάν οι προνύμφες βρίσκονται στους μύες και κάτω από το δέρμα, εμφανίζεται πόνος και κάψιμο. Η πληγείσα περιοχή κάτω από το δέρμα όπου βρίσκεται ο έλμινθος αυξάνεται σε μέγεθος και σταδιακά γίνεται πιο πυκνή.
Διάγνωση
Τα υποδόρια παράσιτα στον άνθρωπο διαγιγνώσκονται απευθείας στο ιατρείο λοιμωξιολόγου που εξετάζει τον ασθενή. Ο γιατρός αξιολογεί τις βλάβες που καθορίζουν το προχωρημένο στάδιο της νόσου. Για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση, ο ασθενής παραπέμπεται για εξετάσεις αίματος και εξετάσεις επιχρίσματος. Για πιο λεπτομερή διάγνωση, χρησιμοποιούνται οργανικές μέθοδοι που βοηθούν στον προσδιορισμό της θέσης των παρασίτων και του αριθμού των ενηλίκων στο σώμα. Όταν επιβεβαιωθεί η διάγνωση, ο γιατρός αναπτύσσει ένα θεραπευτικό σχήμα.
Θεραπεία υποδόριων παρασίτων στον άνθρωπο
Η θεραπεία των παρασίτων που επηρεάζουν το δέρμα βασίζεται στη χρήση ενός ανθελμινθικού ευρέος φάσματος. Σε περίπτωση φλεγμονής συνιστάται η χρήση αντιβιοτικών, αγγειοσυσταλτικών και αντιισταμινικών. Εάν ένας ασθενής διαγνωστεί με μέθη, χρησιμοποιείται ένα φάρμακο από την ομάδα νιτροϊμιδαζόλης.
Με τη διροφιλαρίαση, όταν το σκουλήκι συγκεντρώνεται σε ένα σημείο και η κίνησή του είναι περιορισμένη, συνταγογραφείται μια επέμβαση, κατά την οποία γίνεται τομή στο προσβεβλημένο μέρος και τα σκουλήκια βγαίνουν από το δέρμα με τη βοήθεια γιατρού. Σε περίπτωση μαζικής μόλυνσης των εσωτερικών οργάνων, του σκληρού χιτώνα των ματιών και του εγκεφάλου από μεγάλα σκουλήκια, ενδείκνυται η χειρουργική αφαίρεση. Σε περίπτωση ψώρας συνιστάται η λίπανση των προσβεβλημένων περιοχών με αντιπαρασιτικά διαλύματα. Δεν πρέπει να προσπαθήσετε να θεραπεύσετε μόνοι σας αυτόν τον τύπο ελμινθίασης χρησιμοποιώντας παραδοσιακές μεθόδους, καθώς συνήθως είναι αναποτελεσματικές σε σοβαρές προσβολές και σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να βλάψουν τον ασθενή.
Πρόληψη
Δεδομένου ότι τα υποδόρια σκουλήκια και τα τσιμπούρια εισέρχονται στο ανθρώπινο σώμα μέσω του δέρματος κατά την επαφή με μολυσμένο φορέα, πρέπει πρώτα να ακολουθείτε τους κανόνες υγιεινής: να πλένετε πάντα τα χέρια σας πριν φάτε, να διατηρείτε το δωμάτιο καθαρό, να αλλάζετε τακτικά εσώρουχα και κλινοσκεπάσματα και να αποτρέπετε την είσοδο κουνουπιών και άλλων εντόμων στο σπίτι σας.
Αν κάποιος προτιμά να κάνει διακοπές σε χώρες με τροπικό κλίμα, αξίζει να ενημερωθεί εκ των προτέρων για την ποιότητα των ποτών, του φαγητού και του ίδιου του σημείου διακοπών. Εάν η επιλεγμένη περιοχή κατοικείται από έντομα και ζώα που προκαλούν μια παρασιτική ασθένεια, θα πρέπει να συμβουλευτείτε έναν γιατρό σχετικά με τους κανόνες ασφαλείας που θα βοηθήσουν στην πρόληψη της μόλυνσης.